بر ندارم دست خود هرگز ز دامان شما

                                            چون که دیدم بارها الطاف و احسان شما

سلام

سلام بر مهدی موعود(عج).سلام به روی ماه همتون.

بعد از یک هفته کار کردن امروز خونم.وقتی ایران بودم عشق من پنجشنبه و جمعه بود.

همیشه دلم جمعه ها عصر می گرفت.مخصوصا دم غروب , انگار یک پرنده توی قفس بودم

همش دلم می خواست از خانه برم بیرون تو یک فضای آزاد داد بزنم خدااااااااااااااااااااااااااااا

اصلا هم نمی دونستم چرا اینطوری میشمآن هم همیشه جمعه ها عصر.

بعدا که بزرگتر شدم دیدم نه مثل اینکه فقط من نیستم که اینجوری میشم....خیلیا همین

احساس نا خواسته بهشون دست میدههمه آن ها هم یک چیز مشترک داشتن....باز یک

جمعه دیگه آمده بود و رفته بود ولی معشوقشون نیومده بود.

الان که یادم میاد میبینم آن احساس یک احساس غریبی بود ولی آلان از خدا میخوام که

باز آن احساس رو به من برگردونه......وای خدا یعنی ما شیعیان خواسته و نخواسته

عاشق مهدی فاطمه هستیم.ماها که از بچگی نام آقا و مولامون بر زبونمون

اولین چیزی که تو گوشمون می خونن اذان و شهادت بر یکتا بودن خدا..شهادت به

 پیامبری محمد مصطفی (ص)و بر امامت مولای متقیان علی(ع)و....تا وجود آقا و مولای

 زمانیگانه منجی عالم مهدی موعود (عج).

آلان به آن احساسی که زمان بچگی داشتم غبطه می خورمو به شیعه بودنم افتخار

می کنم.ولی چیزی که می خواستم بگم این بود که من همه این چیزهارو از وجود مادر

عزیزم در کنارم دارم.عشق به علی(ع)به فاطمه سلام الله علیه و بر تمامی فرزندان

پاکش.آلان هم دلم میخواد برم بیرون داد بزنم

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا دوستت دارم.